Wyjątkowa superelastyczność zapewniająca nieporównywalną przystosowalność
Superelastyczność odróżnia stent z nitinolu od wszystkich konwencjonalnych stopów metalowych stosowanych w urządzeniach medycznych, zapewniając nieporównywalną zdolność do dopasowania się do kształtu naczynia, co poprawia zarówno skuteczność zabiegu, jak i długotrwałą wydajność urządzenia. Ta wyjątkowa właściwość materiału pozwala stentowi z nitinolu ulec znacznej deformacji pod wpływem naprężeń, a następnie natychmiast odzyskać pierwotny kształt po ich usunięciu, bez trwałego wygięcia czy odkształcenia plastycznego. Mechanizm leżący u podstaw superelastyczności obejmuje przemianę fazową wywołaną naprężeniem w strukturze krystalicznej nitinolu, umożliwiając materiałowi wytrzymanie odkształceń sięgających nawet 8%, w porównaniu do mniej niż 1% dla stali nierdzewnej. Podczas wprowadzania przez złożoną anatomię naczyniową stent z nitinolu napotyka liczne zakręty, krzywizny i gałęzie, które spowodowałyby trwałe odkształcenie tradycyjnych urządzeń metalowych. Superelastyczność jednak umożliwia stentowi z nitinolu znaczne wyginanie się w trakcie pokonywania tych przeszkód, a następnie natychmiastowe powrót do okrągłego przekroju poprzecznego po rozwinięciu. Ta cecha okazuje się szczególnie wartościowa przy leczeniu naczyń obwodowych w kończynach dolnych, które podlegają ciągłemu wyginaniu podczas chodzenia, lub tętnic wieńcowych, które wyginają się przy każdym uderzeniu serca. Stent z nitinolu wygina się zgodnie z tymi ruchami fizjologicznymi, zamiast im przeciwdziałać, co znacznie zmniejsza cykliczne naprężenia prowadzące do zmęczenia metalu i pęknięcia sztywnych stentów. Badania kliniczne wykazują, że superelastyczność stentu z nitinolu przekłada się na istotnie niższe odsetki pęknięć nawet po wielu latach założenia, zapewniając pacjentom trwałe rozwiązania zachowujące swoje funkcjonalności przez cały zaplanowany okres użytkowania. Zdolność do dopasowania się wynikająca z superelastyczności zapewnia również ścisły kontakt pomiędzy stentem z nitinolu a ścianą naczynia na całej długości urządzenia, eliminując szczeliny, w których mogłaby tworzyć się zakrzepica lub które mogłyby umożliwić wypuknięcie tkanki. Anatomia skręcona, która dawniej stanowiła istotne wyzwanie terapeutyczne, staje się teraz rutynowo leczona dzięki stentowi z nitinolu, ponieważ urządzenie dostosowuje się do trójwymiarowej geometrii naczynia bez powodowania skupisk naprężeń ani obszarów niepełnego przylegania. Lekarze mogą z pewnością leczyć zwężenia w anatomicznie trudno dostępnych miejscach, wiedząc, że superelastyczny stent z nitinolu odpowiednio dopasuje się do naczynia niezależnie od jego krzywizny czy kąta nachylenia. Ponadto superelastyczność zapewnia pewien stopień ochrony przed zewnętrznym uciskiem: stent z nitinolu może ulec deformacji pod wpływem ciśnienia, a następnie odzyskać swój pierwotny kształt po ustąpieniu siły ściskającej, utrzymując przepuszczalność światła w zastosowaniach takich jak stentowanie żył, gdzie zewnętrzny ucisk ze strony mięśni lub otaczających tkanek stanowi trwałe wyzwanie.